شماره سهام جایزه

سهم پاداش سهم رایگان سهام است که به سهامداران فعلی در یک شرکت داده می شود ، بر اساس تعداد سهام که سهامدار قبلاً در اختیار دارد. در حالی که مسئله سهام پاداش تعداد کل سهام صادر شده و متعلق به آن را افزایش می دهد ، ارزش شرکت را افزایش نمی دهد. اگرچه تعداد کل سهام صادر شده افزایش می یابد ، اما نسبت تعداد سهام که توسط هر سهامدار نگهداری می شود ثابت است. شماره سهام پاداش به عنوان یک مسئله جایزه گفته می شود. بسته به اسناد قانون اساسی شرکت ، فقط کلاسهای خاصی از سهام ممکن است حق دریافت مسائل مربوط به پاداش را داشته باشند ، یا ممکن است در اولویت سایر کلاس ها حق دریافت حقوقی را داشته باشند.

مسئله پاداش (یا مسئله اسکریپت) یک تقسیم سهام است که در آن یک شرکت سهام جدید را بدون هزینه صادر می کند تا بتواند سرمایه صادر شده خود را مطابق با سرمایه شاغل خود (افزایش سرمایه در دسترس شرکت پس از سود) به دست آورد. این معمولاً پس از آنکه یک شرکت سود کسب کرد ، اتفاق می افتد ، بنابراین سرمایه شاغل خود را افزایش می دهد. بنابراین ، یک مسئله جایزه می تواند به عنوان جایگزینی برای سود سهام تلقی شود. هیچ بودجه جدیدی با مسئله جایزه جمع آوری نشده است.

بر خلاف یک مسئله حقوق ، یک مسئله پاداش خطر رقیق کردن سرمایه گذاری شما را به خطر نمی اندازد. اگرچه درآمد هر سهم از سهام متناسب با موضوع جدید کاهش می یابد ، اما این با این واقعیت جبران می شود که شما سهام بیشتری دارید. بنابراین ارزش سرمایه گذاری شما باید یکسان باقی بماند اگرچه قیمت مطابق با آن تنظیم می شود. تمام ایده در مورد موضوع سهام جایزه این است که سرمایه سهم اسمی را با اضافی واقعی دارایی های مربوط به بدهی ها مطابقت دهید.

آیا سهام جایزه معجزه آسا است؟

چند چیز با شادی کامل از گرفتن جایزه چربی در محل کار مطابقت دارد. این همان چیزی است که سهامداران یک شرکت خوب وقتی شرکت خود تصمیم می گیرد چند سهام (بدون هزینه) را در جهت خود پرتاب کند ، احساس می کنند. در اینجا توضیح داده شده است که سهام جایزه در مورد چه چیزی است و چرا سرمایه گذاران سرمایه گذاری در چنین شرکت هایی را دوست دارند. سهام رایگان به شما داده می شود و سهام Bonus نامیده می شوند. با سهام درآمد کسب کنید. آنها مسائل سهام اضافی هستند که بدون هیچ گونه هزینه ای برای سهامداران موجود ارائه می شوند. این سهام به نسبت مشخصی با هلدینگ موجود صادر می شود. بنابراین ، یک جایزه 2 برای 1 به این معنی است که شما دو سهم اضافی - بدون هزینه - برای یک سهم که در شرکت دارید دریافت می کنید.

اگر 100 سهم از یک شرکت را در اختیار دارید و یک پیشنهاد جایزه 2: 1 اعلام می شود ، 200 سهام رایگان دریافت می کنید. این بدان معناست که کل سهام شما در آن شرکت اکنون به جای 100 و بدون هزینه برای شما 300 خواهد بود.

سهام پاداش با پول نقد در ذخایر رایگان شرکت صادر می شود. دارایی های یک شرکت همچنین از ذخایر نقدی تشکیل شده است. یک شرکت با حفظ بخشی از سود خود طی سالها ، ذخایر خود را ایجاد می کند (بخشی که به عنوان سود سهام پرداخت نمی شود). پس از مدتی ، این ذخایر رایگان افزایش می یابد ، و شرکت که مایل به صدور سهام پاداش است ، بخشی از ذخایر را به سرمایه تبدیل می کند.

بزرگترین فایده در صدور سهام پاداش این است که آن را به تعداد کل سهام موجود در بازار می افزاید. بگویید یک شرکت 10 میلیون سهم داشت. اکنون ، با شماره جایزه 2: 1 ، 20 میلیون سهام وجود خواهد داشت. بنابراین اکنون ، 30 میلیون سهم وجود خواهد داشت. این به عنوان رقت در حقوق صاحبان سهام گفته می شود.

اکنون درآمد شرکت باید با سهام بسیاری دیگر تقسیم شود. از آنجا که سود یکسان است اما تعداد سهام افزایش یافته است ، EPS (سود هر سهم = سود خالص/ تعداد سهام) کاهش می یابد. از لحاظ تئوریکی ، قیمت سهام نیز باید متناسب با تعداد سهام جدید کاهش یابد. اما ، در واقعیت ، ممکن است اتفاق نیفتد.

مسئله جایزه سیگنالی است که این شرکت در موقعیتی برای ارائه خدمات به سهام بزرگتر خود قرار دارد. این بدان معناست که اگر اطمینان نداشته باشد که بتوانید سود خود را افزایش داده و سود سهام را برای همه این سهام در آینده توزیع می کند ، مدیریت به این سهام نمی داد.

یک مسئله جایزه به عنوان نشانه سلامتی شرکت در نظر گرفته شده است.

هنگامی که یک مسئله پاداش اعلام شد ، این شرکت همچنین تاریخ ضبط برای این موضوع را اعلام می کند. تاریخ ضبط تاریخی است که پاداش در آن به وجود می آید و سهامداران در آن تاریخ حق این جایزه را دارند. پس از اعلام این جایزه اما قبل از تاریخ ضبط ، سهام به عنوان تقدیر به عنوان Cum-Bonus گفته می شود. پس از تاریخ ضبط ، هنگامی که پاداش تأثیر گذاشته شد ، سهام به عنوان سابق تبدیل می شود.

صدور سهام جایزه سهام با تبدیل ذخایر شرکت به سرمایه سهم صادر می شود. این چیزی نیست جز سرمایه گذاری ذخایر شرکت. برخی از شرایطی وجود دارد که باید قبل از صدور سهام پاداش راضی شود: 1) سهام پاداش فقط در صورتی که مقالات انجمن شرکت مجاز به یک مسئله پاداش باشد ، می تواند توسط یک شرکت صادر شود. در مواردی که در این زمینه هیچ گونه مقرراتی در مقالات وجود ندارد ، باید آنها با تصویب قانون قطعنامه ویژه در جلسه عمومی شرکت اصلاح شوند. 2) باید در جلسه عمومی به توصیه های بدنه شرکت توسط سهامداران مجازات شود. 3) شماره دستورالعمل توسط SEBI باید رعایت شود. باید مراقب باشید که مسئله سهام پاداش به کل سرمایه سهم بیش از سرمایه سهم مجاز منجر نمی شود. در غیر این صورت ، سرمایه مجاز باید با اصلاح بند سرمایه یادداشت انجمن افزایش یابد. اگر این شرکت از هرگونه وام از موسسات مالی استفاده کرده باشد ، برای صدور سهام پاداش مجوز قبلی از موسسات دریافت می شود. اگر این شرکت در بورس اوراق بهادار ذکر شده باشد ، بورس اوراق بهادار باید از تصمیم هیئت برای صدور سهام پاداش بلافاصله پس از جلسه هیئت مدیره مطلع شود. در جایی که سهام پاداش به اعضای غیر مقیم صادر می شود ، باید رضایت قبلی بانک ذخیره را بدست آورد.

فقط می توان سهم پاداش کاملاً پرداخت شده را صادر کرد. تا حدودی سهام پاداش پرداخت نمی شود زیرا سهامداران مسئولیت پرداخت مبلغ غیرمجاز را به آن سهام می دهند.

توجه به این نکته حائز اهمیت است که شماره سهام جایزه مستلزم انتشار دارایی های شرکت نیست. هنگامی که سهام پاداش به عنوان سود کامل از سود انباشته شده سرمایه گذاری شده صادر می شود و به آن پرداخت می شود ، توزیع سود انباشته شده سرمایه وجود دارد اما این توزیع مستلزم انتشار دارایی های شرکت نیست.

شماره سهام پاداش توسط شرکتهای بخش دولتی

به این اعلامیه رسیدگی شده است که تعدادی از تعهدات بخش دولتی دولت مرکزی دارای ذخایر قابل توجهی در ترازنامه های خود در برابر یک پایگاه سرمایه با دستمزد نسبتاً کوچک هستند. سؤال از نیاز این شرکت ها برای سرمایه گذاری بخشی از ذخایر خود با صدور سهام پاداش به سهامداران موجود ، مورد توجه دولت قرار گرفته است. مسئله سهام پاداش به ایجاد تعادل مناسب بین سرمایه پرداخت شده و ذخایر انباشته کمک می کند ، پاسخ عمومی خوبی را در مورد مسائل مربوط به سهام شرکت های عمومی ایجاد می کند و به بهبود تصویر بازار شرکت کمک می کند. بنابراین ، دولت تصمیم گرفته است که شرکت های عمومی ، که در مقایسه با سرمایه های پرداخت شده خود ، سهام خود را برای سرمایه گذاری در اختیار دارند ، برای سرمایه گذاری در ذخایر که ممکن است هنجارها/شرایط و معیارهای خاصی برای آن دنبال شود و برآورده شود ، داشته باشند. برخی از دستورالعمل های SEBI برای مسئله جایزه وجود دارد که در فصل شانزدهم دستورالعمل های SEBI (افشای و حمایت از سرمایه گذار) موجود است ، 2000 که باید در تصمیم گیری صحیح ذخایر با صدور سهام پاداش دنبال شود.

بانک های بخش خصوصی ، چه در لیست و چه ثبت نشده ، همچنین می توانند بدون تأیید قبلی از بانک ذخیره هند ، سهام پاداش و حقوق را صادر کنند. RBI با آزاد سازی هنجارها برای مسئله و قیمت گذاری سهام توسط بانکهای بخش خصوصی ، گفت که مسئله پاداش از مسئله حقوق جدا می شود. با این حال ، تصویب بانک مرکزی برای پیشنهادات عمومی اولیه (IPO) و سهام ترجیحی لازم خواهد بود. این اقدامات به عنوان بخشی از تلاش RBI برای محدود کردن خود در مقررات بخش بانکی و ترک بازار سرمایه به طور کامل به SEBI دیده می شود. براساس این دستورالعمل ها ، بانک های بخش خصوصی نیز به محض ذکر سهام آنها در بورس سهام ، آزادی قیمت گذاری مسائل بعدی خود را داده اند. RBI گفته است که قیمت مسئله باید براساس توصیه بانکداران بازرگان باشد. این بدان معنی است که تأیید RBI لازم نیست اما قیمت گذاری باید طبق دستورالعمل های SEBI باشد. RBI ، با این حال ، توضیح داد كه بانك ها باید الزامات SEBI را در مورد صدور سهام پاداش برآورده كنند. طبق مقررات فعلی ، بانکهای بخش خصوصی که سهام آنها در بورس سهام ذکر نشده است ، موظفند تصویب قبلی RBI را برای صدور انواع سهام مانند عمومی ، ترجیحی ، حقوق یا اختصاص ویژه به کارمندان و پاداش بدست آورند. بانکهایی که سهام آنها در بورس سهام ذکر شده است ، نیازی به تصویب قبلی RBI برای صدور سهام به جز سهام پاداش ندارند ، که این بود که توسط همه بانک های بخش خصوصی با حقوق یا مسائل عمومی مرتبط باشد.

شماره جایزه و دستورالعمل های SEBI

SEBI دستورالعمل هایی را برای مسئله پاداش صادر کرده است که در فصل XV دستورالعمل های SEBI (افشای و حمایت از سرمایه گذار) موجود است ، 2000. یک شرکت صدور سهام پاداش باید اطمینان حاصل کند که این موضوع مطابق با دستورالعمل های مربوط به جایزه پاداش توسط Sebi است (دستورالعمل های افشای اطلاعات و حمایت از سرمایه گذار) ، 2000. این یک راهنمای مفصل است که در مورد اینکه مسئله پاداش از ذخایر رایگان ساخته می شود ، صحبت می کند ، ذخایر با ارزیابی مجدد نباید سرمایه گذاری شود. به جای سود سهام نباید مسئله پاداش ایجاد شود. در مورد سپرده های ثابت نباید پیش فرض وجود داشته باشد. مسئله پاداش باید ظرف 6 ماه از تاریخ تصویب ایجاد شود. این جامع نیست اما بسیاری از موارد بیشتر در دستورالعمل در این باره هستند.

شماره جایزه در مقابل تقسیم سهم

در مورد مزایای نسبی یک مسئله جایزه در مقابل تقسیم سهم ، موهای زیادی وجود دارد. یک سرمایه گذار با چشم انداز کوتاه مدت ممکن است با شکاف سود ببرد ، در حالی که کسی که مایل به انتظار است ممکن است یک مسئله جایزه را ترجیح دهد.- Laxmikant Gupta

چند سال پیش ، اقدامات شرکتی مربوط به سهام موجود به طور عمده به سود سهام ، مسائل مربوط به حقوق و موضوعات پاداش منتقل شد. اکنون روزها تقسیم سهام به یک پدیده رایج تبدیل شده است. آنچه تقسیم سهام انجام می دهد این است که هر یک از سهام موجود را به تعدادی از سهام با ارزش پایین تر تقسیم کنید. بر خلاف موضوع جایزه ، سهام موجود به سهام جدید با یک مقدار پایین تبدیل می شود. در یک مسئله جایزه ، سهام جدید اضافی به سهامدار اختصاص می یابد. سهام موجود همانطور که هست ادامه می یابد و هیچ تغییری در ارزش چهره آنها وجود ندارد. اخبار مربوط به موضوعات پاداش یا تقسیم سهام معمولاً توسط سهامداران دریافت می شود. پاداش یا تقسیم واحدها معمولاً زمانی انجام می شود که ارزش خالص دارایی صندوق در سطوح قابل احترام باشد. به طور مشابه ، به طور معمول ، شرکت ها وقتی قیمت سهم به یک سطح قابل احترام می رود ، پاداش یا تقسیم را اعلام می کنند و مدیریت چشم اندازهای روشنی را برای سودآوری و ارزش خالص می بیند. با تقسیم سرمایه پرداخت شده ، شرکت ها بدون دست زدن به ذخایر ، این کار را انجام دادند. به این ترتیب آنها می توانند ارزش سرمایه پرداخت شده را حتی در حالی که نقدینگی سهام در بازار را افزایش می دهد ، محدود کند ، که همیشه مطلوب است.

چشم انداز ترازنامه

پاداش توسط سهام پاداش به معنای سرمایه گذاری واقعی ذخایر است. پاداش با تقسیم به معنای چیزی از منظر ترازنامه نیست. این تنها با کاهش سرمایه پرداخت شده ، نقدینگی سهام را افزایش می دهد. اگر شرکت ها با استفاده از سهام جدید ، از طریق قرار دادن خصوصی ، پایگاه پایین سرمایه پرداخت شده و درصد بالاتر سرمایه گذاران جدید می توانند ویژگی های جذاب در صورت تقسیم سرمایه داشته باشند. در صورت گسترش سهام BONUS ، سهامداران موجود در حال حاضر سهام بالاتری دارند و در مقابل اندازه شماره جدید جدید هستند. البته رقت سهام در این مورد کمتر خواهد بود.

طبق بند 55 قانون مالیات بر درآمد ، سهام پاداش 1961 شامل هزینه های صفر است در حالی که تمام هزینه خرید می تواند به سهام اصلی بارگیری شود. برای سهام جایزه ، واجد شرایط بودن یک ساله برای دارایی سرمایه بلند مدت (LTCA) از تاریخ اختصاص سهام پاداش آغاز می شود. در مورد تقسیم ، واجد شرایط بودن یک ساله همراه با شکل اصلی سرمایه است که تقسیم می شود. به عبارت دیگر ، یک سال از تاریخ تقسیم شروع نمی شود بلکه در تاریخ خرید سهام اصلی است.

چه زمانی سهامداران از طریق پاداش یا با تقسیم سود می برند؟

برای یک سرمایه گذار بلند مدت ، هیچ گزینه ای تفاوت ایجاد نمی کند. سود نسبی در هر دو گزینه ممکن است با گذشت زمان خنثی شود. در صورت بروز سهام بیشتر از طریق قرار دادن خصوصی ، ممکن است رقیق سهام کمتر باشد که سهامداران با مسائل پاداش پاداش می گیرند. با این حال ، خیلی به قیمت گذاری و بخش های حق بیمه مسئله بستگی دارد. یک سرمایه گذار با چشم انداز کوتاه مدت ممکن است به جای یک مسئله جایزه ، از تقسیم بهره مند شود. سهام پس از تقسیم به عنوان LTCA شناخته می شود اگر در ابتدا این موارد به مدت یک سال برگزار شود. با این حال ، در مورد مسائل مربوط به پاداش ، سهام جدید برای تبدیل شدن به LTCA باید به مدت یک سال برگزار شود. اعلامیه های پاداش دوره ای نقاط قوت واقعی یک شرکت در ساخت ذخایر ، در مدل سود خود و البته به قصد پاداش نشان می دهد. علاوه بر این ، تقسیم برای ذینفعان کوتاه مدت سودمندتر است ، در حالی که سهام جایزه بیشتر برای ذینفعان بلند مدت است.

مسئله پاداش و مالیات

چند سال است که مسئله سهام سهام Bonus یک پدیده رایج در بورس های هندی بوده است. با این حال ، در مورد انواع دیگر پاداش هایی که توسط شرکت ها به سهامداران صادر می شود ، می خواند. در حالی که برخی از سود سهام پاداش را صادر می کنند ، در حالی که برخی دیگر پیشنهاد می کنند سهام اولویت پاداش را صادر کنند.

سوال بزرگ: درمان مالیاتی انواع مختلف پاداش ها چه خواهد بود و کدام یک سودمندتر است؟برای به دست آوردن درمان مالیاتی ، باید دو ماده را در قوانین مالیاتی درک کرد: تعریف سود سهام و نحوه محاسبه سود سرمایه در رابطه با مسئله پاداش اوراق بهادار.

تعریف سود سهام: طبق قوانین مالیاتی ، اگر یک شرکت سود انباشته شده خود را از طریق انتشار هر یک از دارایی های خود به سهامداران توزیع کند ، توزیع به عنوان سود سهام در نظر گرفته می شود. این تعریف همچنین شامل توزیع بدهی ها یا سپرده ها توسط یک شرکت است ، صرف نظر از اینکه بدهی ها یا سپرده ها دارای علاقه هستند یا خیر. علاوه بر این ، هر مسئله ای از سهام پاداش به سهامداران ترجیح (سهام سهام شامل نمی شود) نیز به عنوان سود سهام تلقی می شود. محاسبه سود سرمایه: در مورد سهام پاداش و اوراق بهادار ، اگر شخصی به دلیل داشتن سهم خود یا هر امنیت دیگری ، سهام و اوراق بهادار اضافی اختصاص داده شود بدون نیاز به پرداخت ، پس به منظور محاسبه سرمایهسود ، هزینه سهام جدید و اوراق بهادار به عنوان صفر در نظر گرفته می شود. هزینه سهم اصلی یا امنیت بدون تغییر باقی مانده است. به عنوان مثال ، اگر یک شرکت سهام سهام عدالت را صادر کند ، در سال صدور سهام پاداش هیچ پیامدهای مالیاتی در دست سهامداران وجود ندارد. اما هنگامی که سهام پاداش بالاخره فروخته می شود ، کل درآمد حاصل از فروش به عنوان سود سرمایه مشمول مالیات می شود. این امر به این دلیل است که هزینه کسب چنین سهام به عنوان صفر در نظر گرفته می شود.

سود سهام جایزه: این یک سود سهام یک بار است که به مناسبت خاص از طریق صدور ضمانت های سود سهام (چک) داده می شود. این شرکت این هزینه را از سود پس از مالیات خود می پردازد و بنابراین ، از درآمد مشمول مالیات خود کسر نمی کند.

بدهی های پاداش: از آنجا که بدهی های پاداش به دلیل شمول خاص آنها با تعریف سود سهام تحت پوشش قرار می گیرد ، سهامداران مجبورند مالیات بر ارزش سرمایه بدهی های خود را بپردازند. علاوه بر این ، از آنجا که بدهی های پاداش از سود پس از مالیات که توسط شرکت جمع شده است صادر می شود ، این شرکت برای ارزش بدهی هایی که صادر شده است ، کسر نمی کند. در سالهای بعد ، هنگامی که بدهی ها به فروش می رسند یا بازخرید می شوند ، قیمت فروش یا مبلغ رستگاری دریافت شده توسط دارنده بدهی به میزان ارزش سرمایه بدهی های بدهی که قبلاً به عنوان سود سهام در سال موضوع مالیات می گیرند ، مشمول مالیات نخواهد شد. بدهی های پاداش.

با این حال ، این دیدگاه ممکن است که ، مسئله بدهی های پاداش نیز تحت پوشش مقررات مربوط به مالیات بر سود سرمایه در فروش موضوعات پاداش قرار می گیرد ، زیرا این امر شامل اختصاص امنیت (بدهی) بدون پرداخت است. از آنجا که تحت دو مفاد مختلف قانون تحت پوشش قرار می گیرد ، مقرراتی که خاص تر برای پرونده باشد قابل اجرا خواهد بود. باز هم ، از آنجا که تعریف سود سهام اشاره خاصی به توزیع بدهی ها به سهامداران دارد ، دیدگاه قابل قبول تر این است که مسئله بدهی های پاداش باید به عنوان سود سهام در نظر گرفته شود ، نه اینکه تحت پوشش مقررات مربوط به سود سرمایه از موضوعات پاداش باشد. در سالهای بعد ، هنگامی که شرکت به بدهی ها علاقه می کند ، به شرکت اجازه می دهد ضمن محاسبه درآمد مشمول مالیات خود ، کسر این کار را انجام دهد. بهره به عنوان درآمد دارندگان بدهی که آن را دریافت می کنند ، مشمول مالیات است. بنابراین ، در جایی که به موضوعات پاداش بدهی ها مربوط می شود ، آنها در زمان انتشار کارآمد نیستند ، اما متعاقباً نسبت به زندگی بدهی ها کارآمد هستند.

موضوعات پاداش سهام ترجیحی: مسئله چنین پاداش سهامداران سهام عدالت شامل توزیع دارایی توسط شرکت به سهامداران نیست ، و همچنین در غیر این صورت به طور خاص در تعریف سود سهام گنجانده شده است. بنابراین ، چنین موضوعات پاداش توسط مقررات مربوط به سود سرمایه از موضوعات پاداش اداره می شود و به عنوان سود سهام مالیات نمی شود. بنابراین ، در زمان صدور سهام ترجیحی پاداش ، سهامدار مالیات نمی گیرد ، و همچنین شرکت برای ارزش سهام ترجیحی پاداش از درآمد مشمول مالیات خود کسر نمی کند. هنگامی که سهام ترجیح پاداش سرانجام توسط سهامدار فروخته می شود یا بازخرید می شود ، هزینه سهام ترجیحی به عنوان صفر در نظر گرفته می شود ، و کل فروش/بازخرید به عنوان سود سرمایه در دست سهامدار مشمول مالیات می شود.

با این حال ، در سالهای بعد ، سود سهام اولویت اعلام شده توسط شرکت به عنوان درآمد سود سهام در دست سهامدار مشمول مالیات می شود. از طرف این شرکت ، سود سهام باید از سود پس از مالیات خود توزیع شود ، که برای آن هیچ کسر از درآمد مشمول مالیات خود دریافت نمی کند. بنابراین ، این امر با مالیات مضاعف سود این شرکت در سالهای بعد مطابقت دارد ، زیرا این شرکت مالیات بر سود خود را پرداخت می کند ، در حالی که سهامدار مالیات بر سود توزیع شده دریافت شده به عنوان سود سهام را پرداخت می کند. بنابراین ، موضوعات پاداش سهام ترجیحی در سال تخصیص کارآمد است ، اما در مورد زندگی بعدی سهام ترجیحی چنین نیست.

بنابراین ، در سناریوی فعلی ، سهام ترجیحی پاداش در مقایسه با بدهی های پاداش از منظر مالیات سهامدار سودمندتر است. با این حال ، هنگامی که ما وضعیت را در طول زندگی بعدی سهام ترجیحی یا بدهی ها مقایسه می کنیم ، بدهی ها ثابت می شوند که از نظر مالیات بیشتر است.

سرمایه V/S هزینه درآمد: همجوشی و سردرگمی

گفته می شود که هند پیچیده ترین قانون مالیات بر درآمد را دارد. سیستم مالیاتی با پیچیدگی ها و عدم قطعیت ها روبرو می شود. در نتیجه این مسئله مشکلات فرار و اجتناب وجود دارد. به همین ترتیب ، بگذارید دو مفاهیم به شدت بحث شده در مورد قوانین مالیاتی یعنی سرمایه و هزینه درآمد را مورد بررسی قرار دهیم که در اینجا بسیار مهم است. این دو گزاره اشعه با طول موج های مختلف اما از همان منبع است. در حالی که اولی مستعد افزایش مالیات است ، دومی برای ارزیابی کننده سودمند است.

این کار با توجه به صدور سهام جایزه انجام می شود اما همزمان با مکانیسم آزمایشات دیگر برخورد می کند. بحث و جدال این بود که آیا هزینه ای که توسط شرکت ارزیابی کننده به دلیل صدور سهام پاداش انجام شده است ، هزینه درآمد یا هزینه سرمایه است. این از راه دور با بند 37 قانون مالیات بر درآمد ، 1961 و بند 75 (1) (ج) (i) قانون شرکت ها ، 1956 مرتبط بود. در این مورد ، بین دادگاه های عالی بمبئی و اختلاف نظر وجود داشتکلکته از یک طرف و گجرات و آندرا پرادش از سوی دیگر. دادگاه های عالی بمبئی و کلکته از این نظر بر این عقیده بودند که هزینه های انجام شده در رابطه با سهام پاداش یک هزینه درآمدی است در حالی که دادگاه های عالی گجرات و آندرا پرادش یک دیدگاه خلاف را گرفته اند و حكم داده اند كه هزینه های متحمل شده در رابطه با سهام پاداش در آن قرار دارد. ماهیت هزینه های سرمایه به دلیل گسترش پایگاه سرمایه شرکت.

این موضوع در پرونده CIT ، بمبئی در مقابل شرکت بیمه عمومی به دادگاه Apex رفت. در پرونده فوری قبل از اربابان خود ، شرکت ارزیابی کننده در طول سال حسابداری مربوطه - هزینه های جداگانه برای افزایش سرمایه سهم مجاز خود و مسئله سهام پاداش متحمل شده است. ارزیابی کننده که در انجمن های مختلف ناموفق بود سرانجام در گروه دوم یعنی ماهیت هزینه های متحمل شده در صدور سهام پاداش به دیوان عالی کشور رفت. در Empire Jute Company Ltd در مقابل CIT دیوان عالی کشور برای تعیین اینکه آیا یک هزینه خاص درآمد یا هزینه سرمایه است ، آزمایش را تعیین کرد. مشاهده شد که هیچ فرمول همه جانبه وجود ندارد ، که می تواند راه حل آماده برای این مشکل فراهم کند ، و هیچ سنگ لمسی ابداع نشده است. تصریح کرد که هر موردی باید در مورد بوم خود تصمیم گرفته شود و در نظر داشته باشد که تصویر گسترده ای از کل عملیات را که در مورد آن هزینه های متحمل شده است ، در نظر داشته باشد.

دادگاه Apex متن را که توسط Lord Lord Cave ، LC ، در Altherton v. Cables عایق بریتانیایی و هلسبی با مسئولیت محدود تأیید شده بود ، تأیید کرد. در این حالت مشاهده شد که وقتی هزینه ای انجام شد ، نه تنها یک بار و برای همیشه بلکه با هدف به وجود آوردن یک دارایی از مزیت برای سود ماندگار تجارت ، دلیل بسیار خوبی برای درمان چنین هزینه ای وجود داشتهمانطور که به درستی به درآمد بلکه به سرمایه نسبت داده نمی شود. این ما را به مسئله مشکل می رساند. یکی از استدلالهایی که می تواند پیش بینی شود این است که هزینه های ناشی از صدور سهام پاداش ، سود ماندگار را به شرکت اعطا می کند ، که منجر به تأثیرگذاری بر ساختار سرمایه شرکت شد و در آن ادراک باید به عنوان هزینه سرمایه در نظر گرفته شودبشربرعکس ، صدور سهام پاداش با سرمایه گذاری ذخایر صرفاً جابجایی صندوق یک شرکت بود و هیچ گونه وجوهی تازه یا افزایش سرمایه به کار رفته وجود ندارد که یکسان باقی مانده است ، بنابراین منجر به ارائه سود ماندگار به شرکت نمی شود و بنابراین بنابراینهمین امر باید به عنوان هزینه درآمد در نظر گرفته شود. ضمن بررسی ادعاهای رقیب که این دو مفهوم در هم تنیده شده اند ، سود ماندگار از اهمیت ویژه ای برخوردار است. همچنین در احکام دادگاههای عالی مختلف هیچ وحدت وجود ندارد.

در زمین پشتی ، دیوان عالی کشور این آزمایش را تعیین كرد كه آیا هزینه خاصی درآمد یا سرمایه در Empire Jute Company Ltd. در مقابل CIT است ، در حالی كه پرونده های كارناتاكا و دیوان عالی گجرات با صدور سهام تازه و بنابراین نسبت Decidendi به دست آمده است. از این دادگاه ها برای صدور سهام جایزه اعمال نمی شود. با این حال ، به نظر می رسد این دیدگاه به عنوان قانون صحیح وضع شده است. دیوان عالی کشور با مشاهده نویسنده آموخته A. Ramaiya موافق نبود که از این نظر این نظر را داشت که ضمن صادر کردن جایزه ، یک شرکت مازاد بزرگ انباشته شده را به سرمایه تبدیل می کند و سرمایه را متناسب با حقوق خود تقسیم می کند. نویسنده آموخته احساس کرد که سهام پاداش با نام مدرن سرمایه گذاری سهام انجام می شود. بنابراین ، دادگاه APEX کل حسابی و شیمی دو گزاره بسیار مهم قانون مالیات را یعنی هزینه های سرمایه و هزینه درآمدها و با تکرار مجدد اصل تکامل یافته در مورد تحقق بخشیدن به منافع تحقق بخشیدن به یک وضوح مفهومی ساخته است. صندوق یک شرکتدادگاه همچنین برای تعیین این دو احتمالی آزمایش اسید را انجام داده است اگرچه این مناسبت رویداد صدور سهام جایزه بود. هزینه سرمایه هزینه ای برای پیشرفت های بلند مدت یا اضافات است.

این هزینه در ماهیت سرمایه گذاری برای هزینه های آینده به حساب دارایی سرمایه است ، در حالی که هزینه های درآمد در خرید کالاها برای فروش مجدد ، در فروش آن کالاها و مدیریت و حمل تجارت شرکت انجام می شود. شکاف های چرخدار رایگان توسط دادگاه Apex در کمیسر مالیات بر درآمد در مقابل شرکت بیمه عمومی اندامهای مختلف این مفاهیم دوقلوی ، بخش اعظم مه را پاک کرده است. دادگاه اظهار داشت كه هزینه های انجام شده در رابطه با صدور سهام پاداش در ماهیت هزینه های درآمد است. این نیمکت گفت که مسئله سهام پاداش با سرمایه گذاری ذخایر صرفاً جابجایی بودجه شرکت است. هیچ گونه وجوهی تازه یا افزایش در سرمایه شاغل وجود ندارد ، که همچنان یکسان است. اگر چنین باشد ، پس نمی توان اینگونه بود که این شرکت سود یا مزیتی از طبیعت ماندگار را به دست آورده است. کل وجوه موجود با شرکت یکسان باقی خواهد ماند و مسئله سهام پاداش منجر به تغییر در ساختار سرمایه شرکت نخواهد شد. صدور سهام جایزه منجر به گسترش پایگاه سرمایه شرکت نمی شود.

نتیجه گیری اقتصاد در حال رونق است ، بازارها شناور هستند و شرکت های هندی سودآوری خود را افزایش می دهند. در نتیجه همه اینها ، بسیاری از شرکت ها با سرمایه گذاری در ذخایر رایگان خود در سال جاری شماره های سهام پاداش را به سهامداران خود اعلام کرده اند. در این بازار صعودی ، سهامداران حتی پس از حسابداری از کاهش اجتناب ناپذیر قیمت سهام پس از بونس ، به طرز چشمگیری بهره مند شده اند ، زیرا سهام شناور سهام افزایش می یابد. هدف کل سرمایه گذاری سود است. می توان گفت که سهام جایزه با نام مدرن سهم سرمایه گذاری می شود.

سهام پاداش کاملاً پرداخت شده هدیه ای نیست که از سرمایه تحت سود توزیع شود. هیچ بودجه جدیدی جمع آوری نشده است. پیش از این ، سردرگمی و هرج و مرج زیادی بین دو مفهوم به شدت مورد بحث در مورد قوانین مالیاتی یعنی سرمایه و هزینه درآمدی وجود داشت که سرانجام پس از پرونده ای که در سال 2006 در SC آمده بود ، به نام کمیسر مالیات بر درآمد در مقابل شرکت بیمه عمومی حل شد. اکنون همچنین این قانون حل شده است که یک مسئله پاداش در قالب سهم کاملاً پرداخت شده شرکت برای هدف مالیات بر درآمد درآمد ندارد. سود نامشخص شرکت برای صدور سهام جایزه اعمال و اختصاص می یابد.

نحوه ارسال مقاله خود:

برای ارسال مقالات خود روش زیر را دنبال کنید

مقاله خود را با استفاده از فرم آنلاین ما ارسال کنید ، اینجا را کلیک کنید توجه داشته باشید* ما فقط مقالات اصلی را می پذیریم ، ما مقالاتی را که قبلاً در وب سایت های دیگر منتشر شده است ، نمی پذیریم. برای اطلاعات بیشتر با ما تماس بگیرید: [ایمیل محافظت شده]